Met hart en ziel

Iedere keer als ik in Harlingen geweest ben, lijkt het of ik weer andere inzichten heb gekregen. Ik krijg er de rust om te voelen wat me echt gelukkig maakt. Ten eerste mijn familie. Dat wist ik natuurlijk al, maar er zat nu geen werk tussen, geen haast, geen afleiding. Mijn ouders en ik waren gewoon samen, op een plek waar we alle drie mooie herinneringen hebben en maken. We hebben vooral veel gelopen, gegeten en een paar bezoekjes afgelegd (en truien gekocht, want het was nogal koud in het noorden...). We konden niet alles doen wat we vroeger gedaan zouden hebben, het tempo lag ook een stuk lager, maar dat geeft niet. Mijn vaders herinneringen aan zijn jeugd daar kwamen weer bovendrijven en hij genoot ervan, dat was te zien. Je wordt je er weer van bewust hoe snel de jaren gaan en hoe belangrijk het is om tijd te maken en uit de rat race te stappen. Zo heb ik een week geen tv gekeken (en gelukkig ook al dat shitnieuws niet over hoe slecht het overal gaat in de wereld) en nagedacht over waar ik blij van word. Want als één ding me duidelijk is geworden, dan is het dat je je passie moet volgen; de rest volgt vanzelf.
Ik ontmoette op Koningsdag Gjalt van Bruggen, een man op leeftijd die vol levenslust meezong met een cd-speler. Hij vertelde dat hij zijn hele leven had gevaren en dat het de mooiste tijd van zijn leven was. Hij schreef vervolgens zelf een liedje hierover (‘Dat Kleine Scheepje’) en liet er een cd van maken, die hij me trots liet zien. Natuurlijk kocht ik die, fantastisch hoe een man op die leeftijd zo'n initiatief neemt en doet waar hij blij van wordt!
In Bolsward ontdekte mijn moeder een winkel, Apollanja Crystals, waar de eigenares prachtige edelstenen en aanverwante mooie spulletjes verkocht. Ze ging elke dag met plezier naar haar werk, vertelde ze, en dat was te merken aan de inrichting van de winkel en de wijze waarop we welkom werden geheten. Elk kadootje werd met zorg ingepakt (inclusief gelukspoppetjes), je kreeg een beschermend kristal mee, een aantal spirituele tijdschriften en een kleurig verpakte cd. Het was een uitwisseling van positieve energie die me met een glimlach de winkel deed verlaten. Het werkt denk ik als volgt: als je doet waar je blij van wordt, waar je hart een sprongetje van maakt, dan wil je dat delen met anderen. Dan straal je iets uit wat anderen aantrekt en doet nadenken over hun eigen passie. Dan maak je verbinding.
In een zijstraat van de Voorstraat van Harlingen zit al decennialang fotograaf Hein van der Oever, inmiddels 82 jaar, die nog steeds elke dag zijn winkel opent, of er nou klanten komen of niet. Ik heb bijna een uur met hem zitten praten over onder meer werk, wat niet meer voelt als werk wanneer het je hobby is. Samen met zijn oude cocker spaniel geniet hij nog steeds van het leven en van de gesprekken met mensen die binnen komen wandelen. Het praten met Hein was een feestje. En een eyeopener.
Het is niet moeilijk te raden wat mijn passie is. Als het aan mij lag, zou ik vooral bezig zijn met mensen ontmoeten, me laten inspireren en er mooie verhalen van maken. Helaas is er ook gewoon een huur die betaald moet worden en heb ik geen partner met wie ik de kosten van het dagelijks bestaan kan delen. Oftewel, life gets in the way. Maar ik heb geluk, want ik heb wèl een passie die mij blij maakt. Een familie die onbetaalbaar is en waar ik altijd op kan terugvallen. Fantastische mensen die ik op mijn pad krijg. Een doorzettingsvermogen dat me door vele stormen heeft heen geholpen. Er zijn ook dingen die ik niet heb, maar daar ga ik mijn aandacht niet op richten. Ik weet dat mijn mooie dromen gaan uitkomen. En die wetenschap geeft me vleugels.
Fijne zondag allemaal lieve mensen! Carlita xxx

Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Met hart en ziel

Crisis

Prinses

Vader

Kind

Woorden